Een Uil in een Doornenstruik
Wat is er mis, moeder?
Te gronde gericht.
Te gronde gericht!
Die idioot heeft ons allemaal te gronde gericht!
We zullen Rome moeten verlaten!
Caesar is de Rubicon overgestoken.
Hij is op Italiaanse bodem met zijn legers.
Het is hoogverraad.
Met een enkel legioen, als je weten wilt.
Dus niet alleen verraad, maar zelfmoordend verraad.
Is dat alles, meesteres?
Heb je het gehoord?
Vreemd.
Een dwaze daad om te doen.
Eén legioen.
Ik vraag me af wat hij zich voorstelde.
Ik herinner me toen ik de Illyriaanse piraten vernietigde...
Er was een bijzonder oude zeeslang...
Een Liburiaan, als ik me goed herinner...
Vergeet de Illyriaanse Piraten. Wat moeten we doen?
Ik heb het al bevolen.
Mijn legioenen verzamelen zich.
En je zal hem verpletteren. Ja?
Zonder twijfel. De arme man is dood.
Jij moet onze Ubian cavalerie nemen...
en alle wegen en verdedigingspunten tussen hier en de stad verkennen.
Ga voort tot weerstand wordt ontmoet.
Als en wanneer er burgers worden tegengekomen,
verspreid de bijgesloten verklaring.
Als je geen tegenstand ontmoet, ga je direct naar het forum...
en timmer de deur van de Senaat dicht.
Meneer.
Er wordt niet verkracht, geplunderd of in brand gestoken.
Nog vragen?
Geen, meneer.
Dat is alles.
Waarom is je man Vorenus zo zwartgallig?
Hij is een overtuigde Catoniaan.
Hij is van mening dat we een Verschrikkelijke misdaad hebben begaan,
een groot heiligschennis,
en ernstig gestraft zullen worden door de goden.
Hij kan gelijk hebben. - Het is een misdaad als we verliezen.
Niet als we winnen.
Ik vervolg enkel mijn wettelijke rechten, Antonius.
Vanzelfsprekend. - Denk je dat we hem kunnen vertrouwen?
Wie? - Lucius Vorneus.
Toegewijd dertiende, hij.
Hij zou de adelaar tot in Plutos reet volgen.
Ik heb je gezegd niet hierheen te komen.
Ik moest mijn zoon zien.
Je hebt hem nu gezien. Ga nu.
En blijf weg.
Help mij, Niobe.
Ik word krankzinnig.
Je kan me niet verlaten.
Ik kan.
Ik geef je niet op. Denk niet dat ik dat doe.
Je hebt me eens lief gehad, je zult me weer liefhebben.
Ik heb nooit van je gehouden.
Lieg tegen jezelf als je wilt, maar lieg niet tegen mij.
Blijf weg.
Je weet dat je nu nooit meer je echtgenoot zult zien,
je weet dat, hè?
Hij en de rest van hen zijn gedoemd.
Dat weet je niet.
Iedereen weet dat.
Dat kan zijn, maar ik heb een eed afgelegd.
Ga.
Ik zweer bij Dis, als je niet gaat...
Het is in orde. Hij wilde net vertrekken.
Ga gewoon.
Je beloofde dat je hem nooit meer zou zien.
Ik wilde hem hier niet hebben. Ik zei hem te vertrekken.
Daar leek het niet op.
Je zou papa de waarheid kunnen vertellen. Het is niet jou schuld.
Als jij en ik met hem spraken...
Nooit. Je hebt gezworen.
Je dacht dat hij dood was. Papa zal dat begrijpen.
Hij zal ons allemaal doden.
Jij... Je zegt dat je bedreven bent met vrouwen.
Dat is geen ijdele opschepperij.
Er zijn meisjes van Narbo tot Thebe die 's nacht mijn naam roepen.
Ik heb geen behoefte aan je expertise over coïtus.
Mijn vraag betreft meer hun... toeneigingen.
Ik ben je man hiervoor.
Mijn vrouw, ze...
Je hoorde wat ze zei, ze haat me.
Wat is je vraag?
Hoe stop ik dat ze me haat, vanzelfsprekend?
Dat is niet vanzelfsprekend.
Ik dacht dat je haar met een doel je liet haten.
Dat was mijn bedoeling helemaal niet. Waarom zou ik dat doen?
Ik weet het niet.
Jij bent de slimmerik, jij. Er konden een duizend redenen zijn.
Ik hou van haar.
Ik eis dat ze ook van mij houdt, anders ben ik slechts haar slaaf.
Ik kan dat niet accepteren.
Nou, wat maakt het je uit wat ze voor je voelt...
als we allemaal gaan sterven, deze week of de volgende?
En dat doen we, maar wie zal mijn naam eren als ik er niet meer ben?
Wie zal Proserpina en Pluto betalen voor mijn bescherming?
wie zal er wijn op mijn graf schenken?
Als het zover is, zal ik de honneurs waarnemen.
Het is het minste wat ik kan doen.
Dank je.
Maar het is niet hetzelfde.
Daarbij...
Jij zal ook dood zijn.
Ik hou een klein feestje deze avond en ik heb je nodig om...
Draag jij parfum?
Een klein beetje.
Het is verschrikkelijk.
Paardestront past je veel beter.
Nu, ik wil dat je meer mannen haalt om buiten de wacht te houden...
om mijn gasten te begroeten, als zij aankomen.
Een feestje? Is dat verstandig zoals het nu gaat?
Parfum, advies... Wat volgt?
Ik zeg alleen dat Pompey's menigte op bloed uit is.
Het is beter om onopvallend te blijven. - Onopvallend te blijven?
Ik ben geen hagedis. Ik laat me niet intimideren.
Zoals u wilt. Kost u wel meer.
Je bent al meer dan voldoende betaald.
Meer mannen kost meer.
Ik zal Castor zeggen met je te praten.
Ik wil niet meer geld.
Nou, wat wil je dan?
Je weet wat ik wil.
Zoiets als dat.
Je vergeet je plaats. - Mijn plaats is bij mijn familie.
Zeg het, en ik zal naar hen gaan.
Doe je taak tot mijn voldoening en...
ik zal erop toezien dat je gepast wordt beloond.
Dank u, meesteres.
Pompey's verkenners.
Zijn legioenen zullen niet ver erachter zijn.
Wij en de rest van het dertiende zullen Aan kruizen hangen voor marktdag.
Dank de goden dat mijn vader niet meer
leeft om zijn zoon als verrader te zien sterven.
Het beste om dan nu te sterven, niet? Ga door.
Wacht! We zijn hier niet om te vechten.
Ga door tot men weerstand tegenkomt.
Dat zijn onze bevelen. Dat doen we.
Waarom niet? De jongens zijn klaar, niet waar jongens?
We gaan het proberen. Kom op!
Geen gevecht!
Nee! Geen gevecht nu! Vervloekte idioot!
Formeren en verdedigen!
Herinner je training!
Schilden!
Houd stand! - Weersta ze.
Houd stand!
Kom terug, lafaard!
Blijf staan, jullie lafaards! Kom hier terug!
Caesars verkenners zijn maar dertig mijl van Rome vandaan.
Dertig mijl?
Zijn snelheid is angstwekkend.
Natuurlijk, hij heeft maar heel weinig mannen,
wat een snelle tocht makkelijker maakt.
Hij leidt geen leger, eerder een gewapende bende.
Het is allemaal hoogst ongewoon, onethisch zelfs.
Goden, het is zelfs niet het oorlogsseizoen.
Zeker, hij zal toch niet van plan zijn om Rome rechtstreeks aan te vallen?
Ik denk dat hij dat juist zal doen.
Hoe kan hij hopen te slagen?
Het probleem is, op dit moment,
dat we alleen maar drie parate legioenen voor de verdediging van de stad hebben.
Maar zeker, drie is meer dan genoeg.
Normalerwijze is dat waar, maar de meeste mannen...
zijn ongeschoolde rekruten, zoals die voor de verkenners vluchtten.
De rest zijn veteranen uit Gallië.
Caesars mannen... Onbetrouwbaar.
Rome is onverdedigd!
Mijn legioenen verzamelen zich zo snel als mogelijk,
maar het zal tenminste vier dagen in beslag nemen...
om een macht samen te stellen die in staat is om de stad te verdedigen.
Caesar is twee dagen van ons vandaan.
Je raakt de gevoelige plek.
Wat doen we nu.
We moeten tactisch terugtrekken naar het zuiden. Tactisch, let wel.
De stad verlaten?
Juno's kut! Ben je gek geworden?
Je kan niet in die toon tegen mij praten.
Mijn vrienden, tot de kern van de zaak komen.
Is er geen alternatief op terugtrekken?
Geen. We zullen ons terugtrekken tot Corfirium...
en mijn legioenen daar verzamelen.
Eens, als ze zijn verzameld en geordend,
we hernemen de stad eenvoudig.
Caesar heeft geen kans op versterking tot de lente.
De steden van Italië zullen hun poorten voor hem sluiten.
We zullen een onaantastbaar voordeel hebben van mannen en hulpmiddelen.
Zo is het in feite helemaal geen vernederend verlies...
maar een vreemd soort van overwinning?
Kom tot kalmte, Cato.
Je hebt gebrek aan kennis van militaire zaken,
anders zou je inzien dat mijn daden...
de gehele tijd perfect juist waren.
Je hebt Rome verloren zonder je zwaard te trekken.
Je hebt Rome verloren!
Zag je dat?
Pompeyaans tuig aan onze eigen deur!
Het is onverdraaglijk.
Waren Timon en zijn mannen niet hier, zouden ze het huis afbranden.
Ze zijn niet zo opgewekt.
Die zelfmoord rebellie heeft iedereen tegen ons doen keren.
Ik zweer je, als Caesar nu hier was,
ik stak hem in de nek neer.
Hij heeft ons ten gronde gericht. - Daar ben ik niet zo zeker van.
Maar ik denk dat Pompey's positie misleidend zwak is.
Denk, denk, denk... Dat is alles wat je doet, onnozele jongen.
Al onze vrienden hebben ons in de steek gelaten,
lafaards zijn het. Wij Julii zijn nu leprozen.
Laten we niet overdrijven. Niet al je vrienden hebben je verlaten.
En dat zal worden herinnerd.
Jullie zijn goede trouwe mensen.
Het is heel verleidelijk om Caesar op te geven,
maar om dat nu te doen, nou, dat zou lijken of we slechts...
slaven van de aangegeven toon zijn.
Jullie blijven om het huis te beschermen...
maar denk voor geen ogenblik dat jullie meester of ik niet zullen terugkeren.
We zullen begin volgende maand terug zijn.
En als ik terugkeer, zullen zij van jullie waarvan ik merk...
dat zij hun uiterste taken niet hebben uitgevoerd met hun leven betalen.
Generaal, uw begeleiding is gereed.
Gnaeus.
Durio, is de begeleiding gereed?
Gereed, meneer.
Echtgenoot, de schatkist?
Ja, vanzelfsprekend.
Durio.
Je moet zoveel...
mogelijk goud veiligstellen als mogelijk is.
Neem een afdeling en open de Capitoolse kluizen.
Er is niet veel tijd, dus doe wat je kan.
Laten we doen of we Odysseus en zijn vrienden zijn,
uit de Cycloops zijn grot kruipend.
We moeten stil zijn als kleine muizen, begrepen?
Kom.
Het spijt me over dit alles. - Zeg dat niet,
Ik vind een beetje opwinding niet erg.
Alles zal goed komen, ik verzeker je.
Ik twijfel er niet aan.
Laten we vertrekken.
En herinner, geen geluid.
Breek het open!
Dit is een troost.
In plaats om onze levens in schaamte en ongenade door te brengen,
gaan we verkracht en mishandeld...
en door een razende menigte verscheurd worden
Die bruten zullen je niet voorbij laten gaan, denk ik.
Je kunt hier overnachten, als je wilt.
We zouden opgelucht zijn, dank je.
Wacht, wacht. Verkeerde weg.
De poort van Appia is rechts.
We gaan niet naar de poort van Appia.
Wat?
Vanzelfsprekend, de beste manier om een vrouw te behagen...
is het warme, kloppende hart van een vijand.
Vrouwen zullen beweren van niet, maar het is wel zo.
Ze worden dan nat als oktober.
Dat is geen antwoord.
Nou, als dat niet werkt, praat met haar.
Praten?
Waarover? - Dat maakt niet uit.
Het gaat om de toon van de stem.
Je doet of je een zadel op een schrikachtig paard legt.
'Hier, liefje. Shh, kom nu. '
Je weet wel, dat soort van dingen.
Is dat alles? - Wat anders?
Oh! Zeg haar de hele tijd dat ze knap is.
Zeg haar dat ze knap is elke keer als je haar ziet,
zelfs als ze het niet is.
En wat nog meer?
Oh! Ook heel belangrijk...
Als je met haar paart, is er een plekje net boven haar kutje...
Het is als een klein knopje.
Nu, geef aandacht aan dat knopje,
en ze gaat open als een bloem.
Hoe weet je dit van haar?
Alle vrouwen hebben dat.
Vraag maar iemand.
Ho, ho, ho, heel mooi. Spring achterop!
Kom met ons mee! - Ga hier zitten!
Je kan me gelukkig maken!
Het zal mij gelukkig maken.
Hier zo. Omhoog met jou.
Kom op!
Ik vermoord Octavia, en Merula zorgt voor mij,
maar als ze niet kan, en ik word levend gevangen genomen,
dan moet jij mij doden.
En dan moet je jezelf doden.
Je overleven zou ongepast zijn.
Ik zou er niet aan denken om te overleven, meesters.
Octavianus, wie moet jou bij voorkeur doden?
Ik ben oud genoeg om voor mijzelf te zorgen.
Oh, dat is mijn dappere kleine man.
Servilia...
Kunnen mijn mensen je ergens mee helpen?
Dank je, maar ik ben er zeker van dat we onszelf kunnen behelpen.
Goed dan.
Moeder, ik heb liever niet dat jij het bent die me gaat doden,
als je geen bezwaar hebt.
Waarom niet? Je kan niet voor altijd kwaad op me blijven.
Is dat een bevel? - Bona dea!
Ik merk dat je nooit geluisterd hebt...
Cerberus jankt voor ons, en nog kwel je me...
met je bespottelijke gevoelens.
Als jij alleen maar Glabius en mij had laten hertrouwen...
Oh, altijd Glabius!
Ik spuug op Glabius!
Ik pis op die stakker!
Oh, dat is waar moeder, sterf zoals je hebt geleefd...
Gif dat je geest overstroomt. - Luister!
Ik ga niet met je redetwisten.
Castor, wees er zeker van eerst Octavia's keel door te snijden, alvorens de mijne.
Alsjeblieft, Castor, laat moeder het doen.
Ik wil haar niet haar laatste plezier ontnemen.
Het zou ondochterlijk zijn.
Luister!
Consel Gnaeus Pompey heeft de stad verlaten.
Hij beveelt alle edelen en ridders zijn voorbeeld te volgen.
Zij die achter blijven zullen worden beschouwd...
als vijanden van Rome. - Lafaards!
Dus, je hebt het gehoord.
Ik weet niet waar dat goed voor zou moeten zijn.
Wie dan ook die binnen wilt komen, komt binnen.
Help je even, wil je?
Dus het ziet er naar uit dat je man toch nog terug zal komen.
Daar lijkt het op.
Je klinkt er niet al te vrolijk over.
Natuurlijk ben ik vrolijk. Hij is mijn echtgenoot.
Zoals je meent.
Het spijt me.
Ik zeg maar wat.
Ik praat teveel.
Ik weet het niet, Rissa.
Ik doe mijn best hem lief te hebben, ik doe het.
Ik weet niet of ik wil dat hij terugkomt.
Ik zou het niet geloven, had ik het zelf niet gezien.
Pompey's mannen verlaten de stad, verlaten Rome.
De halve senaat te paard.
Een komisch gezicht, zonder twijfel.
Goden.
Wij...
zitten in een verdomd netelige positie.
Als we blijven...
houden we met Caesar, met rebellie.
En als we gaan, wij..
Zijn we voor Pompey en de senaat. Er is geen tussenweg.
Dus wat is het antwoord?
Caesar is onze duurbaarste vriend, maar wat hij doet is...
Ik weet het niet.
Je moet beslissen.
Dan Pompey.
We moeten met Pompey meegaan.
De republiek is belangrijker dan welke vriendschap ook.
Ben je het er mee eens? - Het is jou beslissing.
Pompey dan.
We hebben geen tijd te verliezen.
Zeg je vrouwen klaar te zijn om zo spoedig mogelijk te vertrekken.
Ik ga niet vertrekken.
Wat bedoel je?
Ik heb acht jaar op Caesar gewacht.
Ik kan nu niet vertrekken.
Je kan niet blijven, niet als ik vertrek.
Natuurlijk kan ik blijven.
Ik kan doen zoals ik wens.
Moeder, allen die blijven zijn vijanden van Rome.
Pompey heeft het verklaard. - Caesar zou kunnen zegevieren.
Ja, hij zou een week, een maand, zelfs een jaar over Rome kunnen heersen,
maar dan zal een andere man met ambities...
hem doden en zijn plaats innemen.
En dan zal je de maîtresse van een dode tiran zijn.
Moeder, wij weten wat er met hen gebeurd.
Dat is aan de goden te beslissen.
Ik kan er niet aan doen dat ik van hem hou.
A va, moeder!
Jij... Jij bent verblind door onaangesproken lust.
Ik haal je een goede grote Cyrenian op de markt en handel het af!
Je kan beter gaan, nu.
Ben niet kwaad op me.
We kunnen voor een lange tijd gescheiden zijn.
Kom.
Tot ziens, moeder.
Tot ziens, mijn lief.
Uw dochter is vertrokken.
Wanneer?
Zo-even. Ik laat een jongen haar volgen.
Ik zal een einde aan deze onzin maken.
Haal je mannen.
Wat?
Nu.
Waarom heb je de stad niet verlaten?
Ik kon niet vertrekken zonder je eerst te zien.
Het is niet veilig voor je. Iedereen weet dat je voor Pompey bent.
Niet piekeren. Ik ben met zonsopgang vertrokken.
Dat is alles wat ik heb. - Dank je.
Maar dit is geen beroving.
Atia. - Ik geef je een ogenblik,
mochten er goden zijn waar je tegen wilt spreken.
Een gunst... Laat mijn mannen in leven.
Het spijt me. Het zijn bevelen.
Geef me je zwaard.
Wat zijn ze, de sterren?
Sterren?
Gaten in de hemelse sferen.
Gaten waar het licht van de hemelen doorheen schijnt.
Hoe groot zijn deze gaten?
Zij zijn groot.
Ze lijken alleen maar klein voor ons omdat ze honderden van mijlen ver weg zijn.
Groot genoeg voor een man om er door te klimmen?
Ik denk van wel.
Maar een man kan in de eerste plaats nooit daarboven komen.
Ik zie niet in waarom niet.
Hoe dan?
Hij kon zich aan een gigantische vogel vasthouden.
zo werkt dat niet.
Waarom niet? - Het is filosofie.
Het is moeilijk uit te leggen.
Werkelijk, Numa, dat is geheel overbodig.
Ik vraag je op te staan.
Er zullen geen formaliteiten hier zijn,
niet tussen oude vrienden als wij.
Duizend maal dank, Atia.
Wij zoeken nederig de bescherming en vriendschap van uw familie.
Helaas, er zijn mensen die beweren...
dat ik één van de Pompey gezinden ben.
Ben je dat niet?
Alle Pompey gezinden zijn allang gevlucht.
Je blijft, bang dat je fabrieken en opslaghuizen geplunderd zullen worden.
Ik verzeker u, dat is niet waar...
Castor.
Vijfduizend denari. - Zoveel?
I... I... - Alsjeblieft, laten we niet ordinair zijn.
Ik zal onmiddellijk de voorzieningen treffen.
Waar is je man, Durio?
Hij is veel te laat.
Durio is de beste man die ik heb.
Hij zal niet falen.
Maar zo niet, wat dan?
Hoe gaan we de legioenen betalen? Hoe geven we ze voedsel?
Ik heb geen flauw idee. Je kniest als een vrouw, cato.
Durio zal met meer dan genoeg goud terugkeren
om de legioenen te betalen en te voeden.
Hoe dan ook, we zullen voor de lente terug in Rome zijn,
dus stop met zorgen maken.
Er klopt iets niet.
Ze hadden ons nu al moeten tegenhouden.
Waarom wordt Rome niet verdedigd?
Onze jongens hebben ze weggejaagd, eh?
Soldaten van de republiek vluchten niet, dus het moet een strategische zet zijn.
Dan is het een goede zet.
Tenzij de goden Rome verlaten hebben.
Indien Mars toekeek,
zou hij zo een oneer niet toestaan.
Nou, misschien moest hij schijten, en heeft hij het gemist.
Het is dat soort oneerbiedigheid dat ons op deze droevige weg heeft geleid.
Als de goden niet gerespecteerd worden, waarom zouden ze ons dan helpen?
Nog steeds geen manschappen.
Ze hebben ons geflankeerd, verwacht ik.
Misschien dat die veedrijvers iets weten.
Salve, burgers. - Kapitein.
Jullie komen uit de stad? - Dat klopt.
Hoe gaat het daar?
Jullie zijn Caesars mannen.
Dat zijn we.
Fortuna spreidt haar benen voor jullie.
Pompey is gevlucht. De stad is van jullie.
Waarom zou Pompey vluchten?
Jullie jongens waren te snel voor hem.
Hij kon niet snel genoeg zijn legers oproepen.
Hij en zijn mannen trekken zich terug, zuidwaarts,
en de senaat met hen.
Zie je? Voor eens verkeerd.
Nou, geniet van jullie overwinning jongens.
Hoeveel wil je voor het meisje? - Niet te koop.
Wat is in de wagen?
Graan. - Laat ons zien, soldaat.
Er zijn hier geen soldaten.
Mijn vergissing. Jullie dragen allemaal soldatenlaarzen.
Dus veronderstelde ik dat jullie soldaten waren, maar ik heb het verkeerd.
Maar waarom zouden negen goede soldaten een graanwagen bewaken?
Ik hoef je niets te laten zien.
Mijn eeuwige trouw, meesteres.
Ik hou er niet van aan je te twijfelen, Proculus, maar...
het is een eeuwigheid geleden dat ik je bij mijn ochtendheffing.
Misschien dat je onwel was? Kropgezwellen waren het?
Kropgezwellen, zoals u zegt.
Vette, gulzige mannen hebben daar vaker last van.
Ik zal een uil doden zodat je goede gezondheid blijft bestaan.
Spreek zinnig, jij schepsel.
Wat voor een walgelijke handelswijze is dit?
Lijken aan goede deuren brengen?
Haal het weg!
Zie je wat je hebt gedaan!
De stad is onbewaakt.
Het is dus waar. De republiek is gevallen.
Toch is de lucht nog boven ons, en de aarde nog steeds beneden.
Vreemd. - De goden hebben geen haast.
Ze nemen hun tijd in het martelen van ons.
Laten we terug gaan om te kijken wat er in die wagen is. Dat meisje los maken.
Niet onze zorgen. Wij volgen bevelen.
Schrijd voort totdat weerstand wordt geboden.
Maar dat arme meisje... - Je zult je plicht doen
Jij bent een gemene bastaard, dat is jou probleem.
Je hebt geen liefde in je.
Je kan vleien bij Niobe zoveel als je wilt, het zal je niets helpen.
Ze zal geen woord geloven.
Hercules, uiteindelijk ben je wakker.
Ik maakte me zorgen.
Water?
Mijn arme schat.
Dus het was geen droom?
Glabius is dood.
Dat is hij.
Het spijt me.
Waarom kijk je zo naar mij?
Wat zo?
Alsof ik...
Heb je? - Hoe durf je mij dat vragen? Heb je?
Hoe durf je dat te vragen? - Heb je?
Ik heb niet!
En ik ben gekwetst dat je kan herbergen, zulk een
verschrikkelijk denkbeeld.
Kijk me aan!
Dochter...
Ik zweer bij de maskers van al mijn voorouders...
dat ik niets...
te maken heb met de dood van Glabius.
Wie denk je dat het heeft gedaan, mama?
De straten zijn vol met lijken.
Het kon iedereen zijn geweest.
Dit zijn de woorden van Gaius Julius Caesar,
directe afstammeling van Venus,
proconsul van Gallië,
glorierijk imperator van de noordelijke legioenen.
Burgers, ik ben teruggekeerd naar Italië...
met de enige bedoeling mijn legale en morele rechten op te eisen.
Ik heb geen behoefte aan onwettelijke machten.
Ik zal niemand een vijand verklaren,
die zichzelf zo niet heeft verklaard.
Ondanks dat, de eigendommen van deze vijanden zullen niet worden toegeëigend...
en hun persoon zal onschendbaar blijven...
zolang hun tegenstand vreedzaam is.
Bovendien, voor iedereen die de wapens tegen mij heeft opgenomen...
en het nu betreurd,
bied ik willig volledige amnestie.
Echter, zij die doorgaan met het gebruik van geweld...
mijn wettelijke rechten te weerstaan,
zij zullen ontvangen hetgeen zij menen te moeten geven.
Onder toezicht van Jupiter Caitolinus,
dit zijn de woorden van Gaius Julius Caesar.
Wat ben je aan het doen?
Ik heb mijn plicht vervuld en ik heb genoeg gezondigd.
Ik neem ontslag.
Dat is desertie!
Ik ben een verrader en een opstandige.
Waarom niet ook een deserteur?
Je kan het dertiende niet zomaar verlaten.
Tot ziens, Pullo.
Aan Venus De Levensgever, ik offer dit.
Ik ben Lucius van de Voreniaanse clan, stam van Stellatina,
voormalig eerste speer centurion van het eerste cohort,
van het dertiende legioen.
Ik heb een vrouw.
Ze heet Niobe.
Venus, laat haar van mij houden zoals ik van haar hou.
Ik geef mijn bloed om het te laten geschieden.
Sorry, ik wilde je niet laten schrikken.
Je bent erg knap.
Ik ben gekomen om toe te zien dat...
het is misschien, door onwetendheid,
dat ik je niet heb behandeld zoals ik had moeten doen.
Als ik je moet behandelen. - Alsjeblieft, niet doen.
Toen we huwden was je pas dertien zomers,
en kort daarop was ik weg.
Maar nu ben je een vrouw,
en ik weet niets over vrouwen.
Het soldaten leven is alles wat ik weet.
Wat niet zo bruikbaar is.
Ik was nors...
wantrouwend en koud.
Maar ik ben niet uit steen gemaakt.
Ik kan veranderen.
Ik zweer het op het leven van de zoon van mijn dochter.
Ik zal veranderen, als je dit wilt.
Alsjeblieft, spreek als je dit niet wilt,
en ik zal vertrekken zonder wrok.
Het is ik die verkeerd heeft gedaan. - Hoe dat dan?
Ik ben...
Ik ben niet...
Het verleden is voorbij.
Kunnen we opnieuw beginnen?
Ik verwelkom je.
Je staat op het punt Rome binnen te trekken als een met bloed bevlekte veroveraar,
en toch lijk je rustig als een kom met water.
Ik ben blij dat ik zo voorkom.
Gracchus!
Iets vrolijkers.
Translated by: Jonas1 www.nlondertitels.com